Sny o pociągach

Robert Greinier, drwal i mistrz kolei, spędza wiele miesięcy poza domem. Tnie drzewa, układa ścieżki, buduje mosty — codziennie napotyka trudne warunki pracy. Obserwując zmiany zachodzące wokół, zauważa, jak szybko zmienia się natura kraju, ale nie zapomina o bólu i niedostatku, jaki niosą za to zwykli ludzie, pracownicy i migranci.

Pomimo fizycznej wytrzymałości i wytrwałości, jego praca jest ciężka, wyczerpująca. Robert zdaje sobie jednak sprawę, że właśnie dzięki takim wysiłkom tworzy się fundament postępu. Każdy ruch, każda decyzja jest wynikiem jego wysiłków. Nawet gdy myśl o domu dręczy duszę, pamięta: jego sprawa ma znaczenie.

Świat wokół niego zmienia się-powstają miasta, rozciągają się sieci kolejowe, przerzucane są mosty nad rzekami. Ale ten wzrost wymaga ogromnych poświęceń. Praca takich jak Robert jest surowa, bezkompromisowa, ale służy dobru wspólnemu. Rozumieją: bez ich pracy kraj nie byłby w stanie iść naprzód.